Metody kartograficznego przedstawiania zjawisk
Dla przedstawiania zjawisk, zdarzeń i obiektów na mapie stosuje się różne metody i znaki graficzne. Do najczęściej stosowanych należą:
1. Metoda sygnaturowa - polega na zaznaczeniu na mapie za pomocą umownych znaków (sygnatur) zjawisk geograficznych. . i r) s
Sygnatury stosowane na mapach to:
- figury geometryczne - używane np. na mapach bogactw mineralnych;
- obrazki - przedstawiające zwierzęta, rośliny, szyby naftowe;
- litery - będące skrótami nazw, np. PL - Polska.
2. Metoda zasięgów - opiera się na oznaczeniu na mapie obszarów granic
występowania danego zjawiska. Stosowana jest na mapach geologicznych, glebowych, na mapach upraw, roślin i zwierząt
3. Metoda kropkowa - polega na pokryciu mapy znakami punktowymi, np. kropkami. Każda kropka odpowiada określonej liczbie elementów, a gęstość kropek pokazuje natężenie zjawiska. Metoda ta stosowana jest na mapach rozmieszczenia ludności.
4. Metoda izarytmiczna - stosuje izarytmy, czyli linie łączące punkty o tej samej wartości zjawiska. Najczęściej stosowane izarytmy to: izobary - łączą punkty o jednakowym ciśnieniu;
5. Metoda kartogramu - przedstawia natężenie jakiegoś zjawiska na da¬nym obszarze. Stosowana jest do przedstawiania np. gęstości zaludnie¬nia czy migracji ludności.
6. Metoda kartodiagramu - polega na przedstawianiu natężenia jakiegoś zjawiska na mapie za pomocą diagramów o rozmiarach proporcjonal¬nych do wielkości zjawiska.
Dla określenia natężenia zjawisk, icli lepszej czytelności i uplastycznie¬nia stosuje się na mapach kolory - skale barw.
Czytanie mapy należy rozpocząć od analizy legendy, czyli objaśnień, zapoznania się z podziałką mapy i jej treścią wyrażoną przez odpowied¬nie znaki.